دوستان عزیز سلام
می دونم اکثر شما جهت اعتراض به عوض کردن نام خلیج فارس به خلیج عربی اقدام کردین اما اگر در بین شما هنوز عده ایی هستند که متوجه وخامت اوضاع نشدن خواهش می کنم این چند کلمه رو با دقت بخونن...
امروز روزی هست که سرنوشت خودمون دست خودمونه... بی شک کشور های عربی برای تبدیل کردن خلیج فارس به خلیج عربی پول زیادی خرج کرده و می کنن اما امروز روزی هست که با اتحاد خودمون و بدون خرج کردن حتی یک ریال می تونیم خلیج فارس رو زنده نگه داریم. فرصتی که نه عرب ها دارن و نه برای ما دوباره پیش میاد. متاسفانه توی بعضی وبلاگ ها دیدم که علیه این عمل مطلب نوشتن و عنوان کردن گوگل ارث به امضاء ها اهمیتی نمی ده و اگر چند ملیون امضا هم جمع بشه کماکان گوگل ارث نام خلیج عربی رو توی نقشه هاش نگه می داره. نوشتن چنین مطالبی بی شک تنها خواست اعراب هست و چنین افرادی دانسته یا نادانسته به نفع اعراب تبلیغ میکنن. این افراد باید بدونن که گوگل ارث با پیشنهاد خودش اعلام کرده که اگر تعداد امضاء ها به یک ملیون برسه نام خلیج عربی تماما حذف شده و خلیج فارس جانشین اون میشه... گذشته از اینها مگر پر کردن یک فرم سه فیلدی و کلیک بر روی امضاء چقدر می تونه وقت ما رو بگیره؟ به نظر شما به امتحانش نمی ارزه؟
فراموش نکنید در صورت رسیدن به آمار یک ملیون نام خلیج عربی به کلی از نقشه های گوگل ارث که مرجع قدرتمندی در جهان محسوب می شود محو خواهد شد... آیا چند ثانیه از وقت هر چند گرانقدر ما ارزش این کار رو نداره؟
در آخر مطمئن باشد آمار امضاء ها از یک ملیون امضا نیز فراتر خواهد رفت چون هنوز ایران پر است از انسان های غیرتمندی که اعتبارشان ایران است و نام ایران جلابخش روحشان. پس چه بهتر که در این راه ما هم سهمی هر چند اندک داشته باشیم. به قول شاعر... دگر ای یار سنگین دل، تو می دانی و وجدانت!
از تمام کسانی که متن رو مطالعه کردن خواشمندم به این سایت برای امضاء کردن مراجعه کنند و از تمام وبلاگ داران عزیز نیز درخواست دارم در اولین پستشون مطلبی را در این زمینه نوشته و برای جمع شدن هرچه بیشتر امضاء ها کوشش نمایند. با تشکر
یکی از تغییراتی که قول داده بودم بعد از عید توی وبلاگم ایجاد کنم اینه که هر از چند مدت مطالب جدی هم بنویسم و این پست رو می خوام به شکل جدی به رضازاده اختصاص بدم.
7-8 سال پیش وقتی توی المپیک اسم جوانی هیکل مند به نام رضازاده رو شنیدیم کمتر کسی فکر می کرد یکی از سه طلای اون دوره از المپیک بر گردن این جوان آویخته بشه و حتی نمی شد تصور کرد که این جوان آذری بتونه تا مدت ها قهرمان بلامنازع جهان باشه و تمام رکورد های جهانی رو اینجوری ترقی بده. اما اتفاقات از اونجا شروع شد که پس از مدتی محبوبیت این جوان بیشتر شد و این جوان رو به شناخته شدن پیش رفت.
با اشاره به این گذشته، می خوام یه سوال مطرح کنم... چرا رضازاده نباید اجازه داشته باشه که توی تبلیغات شرکت کنه؟ مگه رضازاده با میری(بازیگر قبل از انقلاب)، سامره(فوتبالیست) یا محمد حسینی(مجری تلوزیون) چه تفاوتی داره که نباید اجازه داشته باشه، تبلیغ کنه؟
نکته همینجاست.... حتما جواب شما این هست که رضازاده قهرمان ملی هست، یا مثلا سمبل ایران هست، یا پهلوان هست....
اما کی رضازاده رو پهلوان کرده... یا بهتره بگم چی رضازاده رو پهلوان کرده؟ آیا جز این هست که ما مردم، خودمون به رضازاده لقب میدیم و اونو بالا می بریم و حالا بخاطر یه تبلیغ اونو از اوج افتخار به منجلاب تهمت مادیگرایی می کشونیم؟ بحث جهان پهلوان شدن رضا زاده موضوعی بود که وقتی از همون اول به راه افتاد مشخص بود با شکست روبرو میشه... علم کردن نوعی قهرمان که بتونه لقب جهان پهلوان رو از مرحوم تختی پس بگیره و بشه سردمدار و الگوی پهلوان های ایرانی.... چرا که تختی هر چند مخالف رژیم قبل بود اما پرورده رژیم شاهنشاهی بود و بت و الگو شدنش برای جوانان ایران امروز، مضر. پس چه جایگزینی بهتر از رضازاده که هم قهرمان بود و هم شناخته شده و هم دارای اعتقادات مذهبی. جوانی ساده و تحت تاثیر که هم پرورده انقلاب بود و هم پایبند به آن. غافل از اینکه تختی شدن را مرام و منشی لازم بود که در شخصیت رضازاده نه هست و نه اندک وجودش قابل مقایسه با مرام تختي. اگر امروزه کسانی هستند که با تبلیغات رضازاده مشکل دارند و به سختی با این قضیه کنار می آیند، در حقیقت اشتباه خودشان است که رضازاده را جهان پهلوان می دانند و تبلیغ وی را چه برای 200 میلیون و چه برای 200 میلیارد پول گناهی بس نابخشودنی.
این پروسه کوتاه و ناموفق درس های خوبی داد: اینکه شاید پهلوان پروری ممکن باشه اما پهلوان سازی امری غیر ممکن هست.و یا اینکه آدم ها رو به مرامشون صدا کنیم نه به لقبشون و از همه مهمتر اینکه اگه قراره جهان پهلوان تختی رو خلع الگوییت کنیم حد اقل جایگزین مناسبی رو بجاش تعیین کنیم.
در راستای اینکه رئیس جمهور اعلام کرده در سی امین سالگرد جمهوری اسلامی، امسال طرح ها و فعالیت های هر سازمان و وزارتخانه باید مضربی از عدد 30 باشد، تا پایان امسال این گونه فعالیت ها برای سازمان های مذکور پیشبینی می شود:
مجلس: تصویب برداشت 30 میلیارد دلار از صندوق ذخیره ارزی توسط دولت!
هیئت دولت: رساندن لایحه بودجه سال 88 به 30 صفحه!
وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی: توقیف 30 نشریه و روزنامه!
وزارت مسکن و شهرسازی: ارتقاء مالکیت زمین از 99 سال به 30 سال!
وزارت علوم: افزایش 30 درصدی سهمیه افراد ذکور برای ورود به دانشگاه!
وزارت نفت: افزودن ۳۰ انشعاب به لوله های صادرات نفت و گاز!
وزارت ارتباطات: افزایش نرخ پیامک به 30 تومان!
وزارت دفاع: آزمایش موشک شهاب 30!
وزارت راه و ترابری: افشای علت سقوط هواپیمای C130!
شهرداری: ساخت 30 تیزر جدید تلوزیونی!
سازمان میوه و تره بار: خودکفایی در تولید 30ب!
سازمان نظام وظیفه: افزایش مدت خدمت به 30 ماه!
بانک مرکزی: ارائه اسکناس 30 هزار تومانی!
سازمان تربیت بدنی: برکناری 30 رئیس فدراسیون و تعیین 30 رئیس فدراسیون جدید!
شورای نگهبان: تائید صلاحیت 30% واجدین شرایط در هر انتخابات!
خود رئیس جمهور: تلاش برای تصویب 30 امین قطعنامه علیه ایران!
