یکی از تغییراتی که قول داده بودم بعد از عید توی وبلاگم ایجاد کنم اینه که هر از چند مدت مطالب جدی هم بنویسم و این پست رو می خوام به شکل جدی به رضازاده اختصاص بدم.

7-8 سال پیش وقتی توی المپیک اسم جوانی هیکل مند به نام رضازاده رو شنیدیم کمتر کسی فکر می کرد یکی از سه طلای اون دوره از المپیک بر گردن این جوان آویخته بشه و حتی نمی شد تصور کرد که این جوان آذری بتونه تا مدت ها قهرمان بلامنازع جهان باشه و تمام رکورد های جهانی رو اینجوری ترقی بده. اما اتفاقات از اونجا شروع شد که پس از مدتی محبوبیت این جوان بیشتر شد و این جوان رو به شناخته شدن پیش رفت.

با اشاره به این گذشته، می خوام یه سوال مطرح کنم... چرا رضازاده نباید اجازه داشته باشه که توی تبلیغات شرکت کنه؟ مگه رضازاده با میری(بازیگر قبل از انقلاب)، سامره(فوتبالیست) یا محمد حسینی(مجری تلوزیون) چه تفاوتی داره که نباید اجازه داشته باشه، تبلیغ کنه؟

نکته همینجاست.... حتما جواب شما این هست که رضازاده قهرمان ملی هست، یا مثلا سمبل ایران هست، یا پهلوان هست....

اما کی رضازاده رو پهلوان کرده... یا بهتره بگم چی رضازاده رو پهلوان کرده؟ آیا جز این هست که ما مردم، خودمون به رضازاده لقب میدیم و اونو بالا می بریم و حالا بخاطر یه تبلیغ اونو از اوج افتخار به منجلاب تهمت مادیگرایی می کشونیم؟ بحث جهان پهلوان شدن رضا زاده موضوعی بود که وقتی از همون اول به راه افتاد مشخص بود با شکست روبرو میشه... علم کردن نوعی قهرمان که بتونه لقب جهان پهلوان رو از مرحوم تختی پس بگیره و بشه سردمدار و الگوی پهلوان های ایرانی.... چرا که تختی هر چند مخالف رژیم قبل بود اما پرورده رژیم شاهنشاهی بود و بت و الگو شدنش برای جوانان ایران امروز، مضر. پس چه جایگزینی بهتر از رضازاده که هم قهرمان بود و هم شناخته شده و هم دارای اعتقادات مذهبی. جوانی ساده و تحت تاثیر که هم پرورده انقلاب بود و هم پایبند به آن. غافل از اینکه تختی شدن را مرام و منشی لازم بود که در شخصیت رضازاده نه هست و نه اندک وجودش قابل مقایسه با مرام تختي. اگر امروزه کسانی هستند که با تبلیغات رضازاده مشکل دارند و به سختی با این قضیه کنار می آیند، در حقیقت اشتباه خودشان است که رضازاده را جهان پهلوان می دانند و تبلیغ وی را چه برای 200 میلیون و چه برای 200 میلیارد پول گناهی بس نابخشودنی.

این پروسه کوتاه و ناموفق درس های خوبی داد: اینکه شاید پهلوان پروری ممکن باشه اما پهلوان سازی امری غیر ممکن هست.و یا اینکه آدم ها رو به مرامشون صدا کنیم نه به لقبشون و از همه مهمتر اینکه اگه قراره جهان پهلوان تختی رو خلع الگوییت کنیم حد اقل جایگزین مناسبی رو بجاش تعیین کنیم.